سلام دوست جونای گلم

۱.از فردا کار و درس دوباره شروع میشه و زیاد نمیتونم توی نت بیام اما هر ۴شتبه اگه عمری باشه میام.اگه کار واجبی داشتین حتما زنگ بزنید یا اس بدید. 

۲.اینجا همه با هم دوستیم و رابطه فامیلی مطرح نیست٬اگه اینو نمیتونی درک کنی٬کلا نیایی بهتره.

۳.این نوشته رو اول واسه ربکا و بعد برای خودم نوشتم.خیلی ها تجربه کردن...

     روی تختم دراز کشیدم.خسته و داغون٬حتی دیوارهای اتاقم هم برام کسل کننده شدن.

     چشمام از اشک خسته شدن.به یاد روزهایی که بات بودم می افتم.یاد اون شبی می افتم که از شدت ناراحتی بهت گفتم:دلم یه سیگار میخواد که بکشم تا آروم شم.این آرزوم بود چون جرئت سیگار کشیدن رو نداشتم.

     حالا یه سیگار و یه عالمه کبریت دستمه که احتمال روشن شدن سیگارمو ۱۰۰٪ میکنه.با خودم عهد میبندم که این اولین و آخرین سیگاریه که میکشم و اینکه وقتی روشن شد تو برام شروع شی و وقتی تموم شد مثل یه ته سیگار زیر پام لهت کنم و برای همیشه بیخیال فکرت شم.

      سیگارم رو روشن میکنم...سرفه پشت سرفه مثل اون اولا که من میخواستم رابطمون رو تموم کنم اما تو نمیذاشتی...دود پشت دود....کم کم عادت کردم به سیگار٬به تو...خدایا چه لذتی داره سیگار کشیدن اما یه لذت فانی.زمانی به این لذت دارم میرسم که سیگارم داره تموم میشه.سیگار به لب من عادت کرده٬براش مهم نیست روی لب من باشه یا روی لب کس دیگه.

      اما من عاشق شدم٬عاشق دود٬عاشق زندگی کاغذیم و عاشق تو.

      سیگارم داره تموم میشه عین عشق تو...می اندازمت روی زمین٬اما دلم نمیاد لهت کنم چون توی اون ته سیگار خودم٬عشقم٬وقتم٬احساسمو میبینم.بیخیال ته سیگار میشم و میرم اما نه به هدف کشیدن یه سیگار دیگه٬میرم تا بوی گند این سیگارو از دهنم پاک کنم...میرم تا دیگه تن به لذت فانی ندم.

      من سیگاری نبودم و نخواهم بود٬اینم یه تجربه بود که ازش یه فکر موند:*حتی ارزش سیگار بودن رو هم نداشتی که زودتر از اون تموم شدی...

     هنوز حرفای ناگفته دارم گوش کن

                 تو هم این زهر تلخ نفرت نوش کن

                          آره تو راست میگی٬عشق بچه بازی نیست

                                                همون بهتر بری٬مارم فراموش کن

    تو آبروی عاشقی رو پاک بردی

                 دارم جدی میگم برای من مردی

                           چقدر ساده بدم که باورت کردم

                                               عزیزم بودی و خونم میخوردی   

....و سلام

اول از همه میگم خدایا خیلی دمت گرم بعدش میگم خدایا منو به حال خودم رها نکن و بعدش میگم خدایا خیلی دیوونتم

...دلم واسه وبلاگ نویسی تنگ شده بود.تصمیم داشتم دیگه ادامه ندم اما به دلایلی پشیمون شدم.اول اینکه ونوسم عاشق نوشته ها و وبلاگ من بود و دوم اینکه اینا همه یادگار میمونه

اما این یه شروع دوباره هستش!شروعی با عشق و امید و توکل

آره هزار راه واسه رسیدن به خدا هست پس خدایا منو تو تنهایی رها نکن

                                                                  یا علـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی

سلام

هر اومدنی رفتنی داره ، فقط می تونم بگم ...

........ خیلی دلم گرفته از خیلیا.........

                                                                                                          یـــا عــــــــلی